SENİ NASIL ANLATAYIM BE ARKADAŞ
Yanlızlık sarmıştı yüreğimi,sanki bütün ışıklar bir bir kapanmıştı üstüme,biliyordum aslında ya da hisseder ya yürek,hissediyordum işte biryerlerde ışık vardı olmalıydı ve birgün doğacaktı,doğmak zorundaydı be arkadaş...İşte o güneş sendin doğan sendin gülüm...karanlığın ağır gölgeleri sarmışken etrafımı ve yüreğim gözlerimden binlerce kat kan akıtırken...gözlerim gülmekten vazgeçmişken...bana can oldun canan oldun arkadaş...Uzun bir yoldaydım sanki,yanlız,yorgun,suskun ve sen çıkıp geldin sımsıkı sarıldın ağır gölgelere inat işığı saçtın hayatıma...evet şimdi uzağımdasın,uzaklardasın ama yüreğimdesin be arkadaş...gecenin bir yarısında gözlerimi kaldırıp göğe baktığımda gül yüzünü görüyorum sanki,bana güldüğünü,ellerini uzattığını,yıldızlara baktığımda gözlerini görüyorum be arkadaş....
ve şunu bilki;
birgün bir yerlerde ansızın dalarsan uzaklara
buğulu bir ses ilişirse kulaklarına...
yüreğin bir kuş gibi çırpınırsa...
ve gözlerin,gözlerinden bir damla akıtırsan sebepsiz....
bilki;
uzaklardan yolunu gözlerim geceyi gündüze katar seni beklerim
adını sayıklar dilim herkese anlatırım seni nasıl sevdimi
yüreğim sana kavuşmak için çırpınır..
ve gözlerim,gözlerim senin için ağlar gülüm...
Kayıp bir kent burası,
Avucumda sedefler,
İçimde mazilerden kalan günlerin özlemi
Ve benim bu kayıp kentte
Tek avuntum uzak olsada gerçek dotluğunun,
VARLIĞI
Uzak olsanda gül yüzünün,yüreğinin
VARLIĞI
Be arkadaş,seni çok seviyorum
YAKAMOZUN KALEMİNDEN CANDOSTUNA
0 yorum yazılmıştır