< DORUKLARA SEVDALANDIM - Blogcu





ÇOK ÖZLEDİM BE CANDOSTUM

dün gece yine yatırıp gözlerimi uzaklara çok geçmiş günleri andım fotoğraflarda...
nasılda gülmüşüz cansız resimlerde,nasılda mutluymuşuz ozamanlar..
çok özledim be candostum..
seninle soğuk havada dumanı üstünde bir bardak çayın keyfini..
seninle bir dal sigarayı paylaşmanın verdiği hazzı
dersten çıkmanı beklemeyi..senin beni beklemeni...
derste gizli gizli mesajlaşmayı...
parkta oturup katılırcasına gülmeyi..
sokaklarda dolaşmayı..
seninle gülmeyi,seninle ağlamayı,seninle yürümeyi,seninle dinlemeyi,seninle söylemeyi,seninle uyumayı,seninle kalkmayı..
seninle olan herşeyi delic özledim candostum..
söylemesemde sana duyurmasamda sesimi
şunu hissetki senin yerini hiçkimse alamaz benim gönlümde..
sen benim havam,suyum,hayatım,canım,cananım sen benim candostumsun..
ne bugün ne yarın nerde olursam olayım sensin yüreğimde olan
birgün yüreğin delice çarpar..gözlerin dalarsa uzaklara..hasret çökerse seninde kalbine bil ki dağların ardında seni delice özleyen candostun var...
seni çok ma çok seviyorum çooooooooooookkkkkk!!!!
bazen içim yandığında annemi alır karşıma nasıl özlediğimi anlatırım seni
oda bıkmadan usanmadan dinler beni..anneminde dediği gibi inşallah bir gün yine buluşur ellerimiz

kapalıydı kapılar perdeler örtük
silah sesleri uzakta boğuk boğuk
bir yüzüm ayrılığa bir yüzüm hayata dönük
bugünde ölmedim annem

üstüme bir silah doğruldu sanki rüzgar
beline dolandığında bir dalın
korktum,güldüm,kendime kızdım
bugünde ölmedim candostum

BANA BÖYLESİ GARİP DUYGULAR BİLMEM
NİYE GELİR NEREYE GİDER DÖNDÜM İŞTE
ACI YÜREĞİMDEN BEYNİME ÇIKAR
BUGÜNDE ÖLMEDİM ANNEM,BUGÜNDE ÖLMEDİM

 

 

CANSIZ FOTOĞRAFLAR

 

İşte yağmur yağıyor bu gece şehre...rüzgar nasılda esiyor,hilal göğün en güzel yerinde parlıyor,bu andır işte zaman zaman hüzün çöktüren yüreğe, geçmişin izleri bir bir adım atar pencereden baktığın caddelerin ıslak sokaklarına..ve sen o izlerin ağır gölgelerinde hatırladıkça, anımsadıkça çökersin,ezilirsin.

her yağmur tanesi yüreğine hasret olur...eski bir albümün içindeki geçmişin anıları,cansız fotoğraflar gelir aklına..baktıkça gelir aklına gelir hatırladıkça hatırlarsın tutamazsın kendini yağmura eş olur gözyaşların..

yağmur boş caddeleri ıslattıkça sen yüreğini ıslatırsın...

başlarsın kendikendine konuşmaya onlarla..

-aa burda nasılda gülmüşüz değil mi..
-bugün nekadr güzeldi...

konuşursun,konuşursun

ama onlar cevap veremez,gülemez,gelemez,onlar senin baktığın gibi yüreğine bakamaz


Cansız fotoğraflar ne kadar tüketebilir ki hasretini

anlamalısın artık geçmiş geçmişte kaldı,onlar artık birer fotoğraf,onlar artık birer anı,onlar artık uzak,onlar artık yook...kendikendine,çünkü yanlızsındır sadece kendin var sana eş o an dinleyen anlayan sadece kendin...

ama unutmak asla elinde değildir dostlarını,canlarını unutamazsınki...

tüketmezsede hasretini bir o cansız fotoğraflar vardır,bir onlar taşır geçmişin izlerini..

 

                                                      YAKAMOZUN KALEMİ...

SENİ NASIL ANLATAYIM BE ARKADAŞ

Yanlızlık sarmıştı yüreğimi,sanki bütün ışıklar bir bir kapanmıştı üstüme,biliyordum aslında ya da hisseder ya yürek,hissediyordum işte biryerlerde ışık vardı olmalıydı ve birgün doğacaktı,doğmak zorundaydı be arkadaş...İşte o güneş sendin doğan sendin gülüm...karanlığın ağır gölgeleri sarmışken etrafımı ve yüreğim gözlerimden binlerce kat kan akıtırken...gözlerim gülmekten vazgeçmişken...bana can oldun canan oldun arkadaş...Uzun bir yoldaydım sanki,yanlız,yorgun,suskun ve sen çıkıp geldin sımsıkı sarıldın ağır gölgelere inat işığı saçtın hayatıma...evet şimdi uzağımdasın,uzaklardasın ama yüreğimdesin be arkadaş...gecenin bir yarısında gözlerimi kaldırıp göğe baktığımda gül yüzünü görüyorum sanki,bana güldüğünü,ellerini uzattığını,yıldızlara baktığımda gözlerini görüyorum be arkadaş....


ve şunu bilki;

birgün bir yerlerde ansızın dalarsan uzaklara
buğulu bir ses ilişirse kulaklarına...
yüreğin bir kuş gibi çırpınırsa...
ve gözlerin,gözlerinden bir damla akıtırsan sebepsiz....

bilki;

uzaklardan yolunu gözlerim geceyi gündüze katar seni beklerim
adını sayıklar dilim herkese anlatırım seni nasıl sevdimi
yüreğim sana kavuşmak için çırpınır..
ve gözlerim,gözlerim senin için ağlar gülüm...



Kayıp bir kent burası,

Avucumda sedefler,

İçimde mazilerden kalan günlerin özlemi

Ve benim bu kayıp kentte

Tek avuntum uzak olsada gerçek dotluğunun,

VARLIĞI

Uzak olsanda gül yüzünün,yüreğinin

VARLIĞI

Be arkadaş,seni çok seviyorum

 

                                    YAKAMOZUN KALEMİNDEN CANDOSTUNA

AH CANDOSTUM AH

ah candostum ah...gel seninle bu gün farklı şeyler yaşayalım...
önce buluşup sımsıkı sarılarım...bütün hasretleri geçmişin sokaklarına bırakalım,doya doya ağlayayalım ama acıdan değil he kavuşmanın mutluluğundan.birbirimizin sıcacık elleri silsin gözyaşlarımızı..oturup başlayalım anlatmaya hiç susma ne olur çok özlüyorum sesini..anlattıkça anlatalım geçmişi geleceği bu günü dünü..sonra yakalım bir dal sigaramızı alalım çayımızı ama sen çayı pek sevmezdin olsun gene içersin bilirim benim için..anlatırken hep gözlerime bak olurmu öyle özlemişim ki kocaman gözlerini.ve ellerimi hep tut tıpkı eskisi gibi..gezelim sokaklarda kolkola..ama erzincanda olalım he..sonra gidip yemeğimizi yiyelim herzamanki yerde üstüne çayımız sigaramız rahat rahat devam edelim sohpetimize...sonra yavaş yavaş kalkalım yürüye yürüye yurttaki odamıza gidelim...hemen yataklarımıza oturup hep beraber başlayalım sohpete,gülmeye...aaa unutmadan yatağın altında sakladığımız okey takımlarını çıkarıp gizlice oynayalım..bi sen yenerdin bi ben...

karanlık çöker yavaş yavaş çıkalım yurdun bahçesine yıldızların altında bir yürüyüş yapalım...

kantine inelim o herzaman oturduğumuz koltuklar varya oturalım oraya...
başlayalım ordan burdan konuşmaya..akşam oldu herkes yatar ama biz uyumayız..pencereden bakalım erzincan'a ne kadar sessizdir o saatlerde ve sabah ezanı okunur başlardık dua etmeye hemde ağlaya ağlaya ta içten..

artık uyuyalım sabah ders var değil mi..ve sabah olsa sen beni zorla kaldırsan hadi derse geç kaldın die tepeme çöksen..hazırlanıp beraber gitsek okula yolda kolkola konuşa konuşa..derse gireriz sonra.hani birde sanki hiç birbirimizi görmemiş gibi derste mesajlaşırdık ya..aaahhh bide hoca yakalasa vay halimize

derseten çıksak hep oturduğumuz parka gitsek otursak beraber gazetemizi falan alıp.tabiki birer sigara..

yani can dostum eskisi gibi hep beraber olsak hep hep

keşke bunları yapabilsek bu gün ama HAYAL KURMAKTA YASAK DEĞİL Kİ,DEĞİL Mİ? çünkü sadece hayaller var tam anlamıyla bizim olan bize ait olan yazıyoruz yaşıyoruz değiştiriyoruz çünkü onlar bizim yani bu dünyada bir hayallerimiz var bizim olan onlarıda alamazlar çünkü onlarda olmasa insan nasıl nefes alır,ben nasıl seni yaşarım hayallerimde olmasa...


SENİ ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM ÇOOKK........... 

                                                      YAKAMOZUN KALEMİNDEN                

                                                                           

                                                                                       CANDOSTUNA    

YAKAMOZ

« Önceki ::