dün gece yine yatırıp gözlerimi uzaklara çok geçmiş günleri andım fotoğraflarda... nasılda gülmüşüz cansız resimlerde,nasılda mutluymuşuz ozamanlar.. çok özledim be candostum.. seninle soğuk havada dumanı...
İşte yağmur yağıyor bu gece şehre...rüzgar nasılda esiyor,hilal göğün en güzel yerinde parlıyor,bu andır işte zaman zaman hüzün çöktüren yüreğe, geçmişin izleri bir bir...
Yanlızlık sarmıştı yüreğimi,sanki bütün ışıklar bir bir kapanmıştı üstüme,biliyordum aslında ya da hisseder ya yürek,hissediyordum işte biryerlerde ışık vardı olmalıydı ve birgün doğacaktı,doğmak zorundaydı be...
ah candostum ah...gel seninle bu gün farklı şeyler yaşayalım... önce buluşup sımsıkı sarılarım...bütün hasretleri geçmişin sokaklarına bırakalım,doya doya ağlayayalım ama acıdan değil he kavuşmanın mutluluğundan.birbirimizin...